Plon II Ogólnopolskiego Pleneru Malarskiego „Wiśniowa pachnąca malarstwem”, który odbył się w dniach 2-12 lipca 2009 r. w Wiśniowej, jest prawdziwie imponujący! Blisko 100 obrazów znakomitych malarzy z całej Polski, w różnych ujęciach i  technikach przedstawiających urokliwy pejzaż wiśniowski, zachwyca i zadziwia… Część tych obrazów artyści przekazali do wiśniowskiej kolekcji, które w znakomity sposób poszerzają i dopełniają plon ubiegłorocznego Pleneru 2008.
Myślę, że możemy już mówić o wiśniowskiej kolekcji malarstwa współczesnego, przenikniętego w pewnym stopniu artystycznym duchem koloryzmu polskiego, który do dziś niepokoi i zastanawia liczną rzeszę artystów malarzy, krytyków sztuki, wreszcie odbiorców, koneserów sztuki.
Czy w kontekście odradzającej się atmosfery wiśniowskiego Barbizonu, mającego swój początek w dawnym dworze Mycielskich w okresie międzywojennym, możemy mówić o wyższości ducha nad materią? Odważne pytanie… Myślę, że tak. Oto przetoczyły się przez Europę różne szalone ideologie, dyktatury, rewolucje, a sztuka pozostała niezmienna…
Bo sztuka jest  nieustanną ludzką potrzebą, jak woda i powietrze. W imponującym katalogu z ostatniego wiśniowskiego Pleneru Jacek Kawałek, jego spolegliwy i oddany kurator i opiekun, na zakończenie swojego eseju cytuje Z. Mycielskiego: „[Sztuka] jest jedną z trzech działalności człowieka, działalności mieszczących się w fakcie religijnym, naukowym i artystycznym.”

… zaśpiewała młodzież podczas inscenizacji, która była przygotowana na podwójne święto obchodzone w Niewodnej 24 października. Na doniosłość chwili złożyło się bowiem 150 lecie szkolnictwa oraz nadanie imienia Wielkiego Polaka Księdza Jerzego Popiełuszki.
    Uroczystość rozpoczęła się mszą świętą celebrowaną przez księdza Biskupa Edwarda Białogłowskiego. Jako koncelebrantów, dostojny gość, miał księdza Dziekana Dekanatu Frysztackiego Stanisława Tomaszka, oraz księży proboszczów i katechetów z parafii należących do Gminy Wiśniowa oraz wspomnianego Dekanatu (z Wiśniowej: M. Matera i M. Gliwa, z Pstrągówki: L. Saczek , z Szufnarowej W. Depa oraz gospodarz – proboszcz Henryk Czajka). We mszy świętej uczestniczył również ksiądz rodak z Niewodnej Piotr Irzyk. Uroczystą procesję, wchodzącą do kościoła prowadziły poczty sztandarowe Koła Gospodyń Wiejskich, Ochotniczej Straży Pożarnej, Katolickiego Stowarzyszenia Młodzieży oraz oczywiście poczet z nowym sztandarem Szkoły Podstawowej w Niewodnej. Piękne słowa o prostym i skromnym życiu swojego rówieśnika (Biskup oraz ks. Jerzy Popiełuszko urodzili się w jednym roku), wygłosił w trakcie homilii dostojny celebrans. Nabożeństwo uświetnił również chór parafialny Harfa, oraz orkiestra dęta.
    Niesprzyjająca pogoda (deszcz) nie przeszkodziła w dalszej części uroczystości, na które złożyło się złożenie kwiatów pod stojącym blisko już 24 lata pomnikiem upamiętniającym bestialsko zamordowanego ks. Popiełuszkę, oraz przemarsz za prowadzącą orkiestrą dętą z Frysztaka do budynku szkoły, gdzie odbyło się poświęcenie samego obiektu, tablicy, uroczyste ślubowanie uczniów szkoły i przekazanie sztandaru uczniom przez rodziców.
    Trzecią częścią niewodzkich uroczystości było spotkanie w Domu Ludowym. Poza prezentami, życzeniami i gratulacjami, młodzież z Katolickiego Stowarzyszenia Młodzieży przygotowała inscenizację z fragmentami życiorysu ks. Jerzego Popiełuszki. Prezentem muzycznym dla szkoły były koncert utworów patriotycznych oraz innych wykonany przez orkiestrę dętą dyrygowaną przez H. Błoniarza.

 

 

Materiały związane z arykułem:

 

     Nie ma lekko w tym roku Gmina Frysztak oraz Ośrodek Kultury naszych sąsiadów „zza miedzy”. Ilekroć bowiem organizują ciekawą imprezę plenerową – niebiosa podlewają ich intensywnie i nieustępliwie. W takich to „okolicznościach przyrody” miał miejsce tegoroczny turniej sportowo-rekreacyjny gmin zaprzyjaźnionych – Frysztak 2009. Ale chociaż aura nie sprzyjała i chłód dawał się we znaki, atmosfera na stadionie GOSiR we Frysztaku była gorąca, a deszcz w zupełności nie pozbawił drużyn ducha walki i sportowej rywalizacji w klasycznych wiejsko-turniejowych konkurencjach.
    Na placu boju punktualnie o 14. zjawili się zawodnicy z Nowego Żmigrodu, Dukli, Wielopola Skrzyńskiego, Wiśniowej i oczywiście gospodarzy - Frysztaka. Piętnastoosobowe drużyny w „firmowych koszulkach” z emblematami, herbami i nazwami gmin, stanęły oko w oko na znakomicie utrzymanym obiekcie sportowym, by wyłonić tych najsprawniejszych i najsprytniejszych.
     Zawody rozpoczęły się od przeciągania liny systemem eliminacyjnym. Ze względu na nieparzystą ilość drużyn Dukla otrzymała w tej konkurencji wolny los, przechodząc automatycznie do finału. Od pierwszej konkurencji widać było „głód sukcesu” w zawodnikach z gminy Wielopole, oni też zwyciężyli w przeciąganiu liny oraz w 3. późniejszych konkurencjach. Trzeba zauważyć, iż organizatorzy poza standardowym kanonem konkurencji, sięgnęli również po inne, rzadziej przeprowadzane. Wśród nich, na uwagę zasługiwał rzut butelką w manekina, kiedy to panie z każdej drużyny musiały wykazać się celnym okiem i determinacją w trafianiu do uwiązanej na poprzeczce bramki kukły.
     Na gratulacje zasługuje (w tym dniu pełniący obowiązki trenera) G. Tomaszewski, który „zniszczył konkurencję” w rzucie lotką do tarczy, gwarantując w ten sposób „miejsce na pudle”, dla drużyny z Wiśniowej. Ostatecznie zakończyliśmy na 3. pozycji, przed nami uplasował się Nowy Żmigród, głównie dzięki konkurencji bicia pieczątek na czas, oraz nie mające sobie równych w tym dniu Wielopole.
     Zwycięzcy wiwatowali długo, podrzucając w górę „trenera” M. Świerada (dyrektor OKiW Wielopole Skrzyńskie) a zebrani, bardzo przemoczeni obserwatorzy odśpiewali chóralne „Sto lat”. Poza obfitymi atrakcjami sportowymi, każda z gmin zaprezentowała również to, co ma najlepsze w artystycznym repertuarze. Zachwycał kwiat młodzieży, głównie w pokazach wokalnych i tanecznych (prym zdecydowanie wiodła Dukla), a publiczność oraz zawodnicy drużyn radośnie tańczyli w deszczu w czasie występów. Mimo że pogoda nie dopisała, wszyscy zebrani świetnie się bawili, sportowy duch przyjacielskiej konkurencji unosił się nad miejscem zmagań przez cały czas, a dziś już wszyscy trzymają kciuki, by „deszczowe fatum” raczyło w przyszłości omijać gminę Frysztak, zwłaszcza w dni, takie jak ostatnia, turniejowa niedziela.

 

 Materiały związane z artykułem: